Codziennie dowiadywałem się czegoś nowego o planecie, o wyjeździe, o podróży.
Wiadomości te gromadziły się z wolna i przypadkowo.
I tak trzeciego dnia poznałem dramat baobabów.

W tym przypadku stało się to dzięki barankowi.
Mały Książę spytał mnie nagle, jakby w coś zwątpił:

- Czy to prawda, że baranki zjadają krzaki?

- Tak, to prawda.

- O, to bardzo się z tego cieszę.

- Nie rozumiałem, jakie znaczenie może mieć wiadomość, że baranki zjadają krzaki.
Ale Mały Książę dodał:

- Wobec tego one jedzą także baobaby?

Wytłumaczyłem mu, że baobaby nie są krzakami, lecz drzewami, i to tak dużymi jak kościoły,
i gdyby nawet zabrał ze sobą całe stado słoni, to nie dałyby one rady jednemu baobabowi.

Na myśl o stadzie słoni Mały Książę roześmiał się:

- Trzeba byłoby poustawiać jednego na drugim.

Później dodał z namysłem:

- Ale nim baobaby staną się drzewami, są malutkie.

- To prawda. Ale dlaczego chcesz, żeby baranki zjadały małe baobaby?

- Jest to kwestia dyscypliny - powiedział mi później Mały Książę.
- Rano, po umyciu się, trzeba robić bardzo dokładną toaletę planety.
Trzeba się zmusić do regularnego wyrywania baobabów, i to natychmiast
po odróżnieniu ich od krzewów róży, do których są w młodości bardzo podobne.
Jest to praca bardzo nudna, lecz bardzo łatwa ...

Pewnego dnia poradził mi, abym spróbował narysować ładny obrazek,
który by pomógł dzieciom z naszej planety zrozumieć niebezpieczeństwo baobabów.

-Gdyby kiedyś podróżowały - mówił mi - może im się przydać.
Czasem odłożenie pracy na później nie przynosi szkody.
Lecz w wypadku baobabu jest to zawsze katastrofą.
Znałem planetę, którą zamieszkiwał leniuch. Zlekceważył trzy pędy ...

Według wskazówek Małego Księcia narysowałem tę planetę. Nie lubię prawić morałów.
Lecz niebezpieczeństwo baobabów jest tak mało znane, a ryzyko,
na jakie narażają się ci, którzy zabłądzą na jedną z małych planet,
jest tak poważne, że tym razem odstąpię od mych zasad.
I mówię: dzieci, uważajcie na baobaby!

Wiele pracy kosztował mnie ten rysunek, który zrobiłem po to,
aby ostrzec mych przyjaciół przed niebezpieczeństwem od dawna grożącym, a nieznanym.
Mój trud jednakże opłacił się. Może zapytacie, dlaczego w tej książce nie ma innych
równie wspaniałych rysunków jak rysunek baobabów?
Odpowiedź jest prosta: próbowałem je zrobić, lecz mi się nie udały.
Gdy malowałem baobaby, kierowała mną jakaś wewnętrzna konieczność.




Dalszy ciąg książki znajdziecie na stronie internetowej:  Mały Książę
Książke można też zakupić, polecam następujące pozycje: